نحوه مراقبت از زخم

زخم پوستی که بهبود نمی یابد، به آرامی بهبود می یابد یا بهبود نمی یابد و تمایل به عود دارد، به عنوان زخم مزمن شناخته می شود. درمان توصیه شده توسط متخصص به سن، سلامت و ماهیت زخم شما بستگی دارد.

برخلاف تصور رایج، زخم‌های مزمن اگر با پانسمان‌های مرطوب به جای خشک درمان شوند، احتمال بهبود بیشتری دارند.

برخی از علل متعدد زخم های مزمن (مداوم) پوست می تواند شامل ضربه، سوختگی، سرطان پوست، عفونت یا بیماری های زمینه ای مانند دیابت باشد. زخم هایی که زمان زیادی طول می کشد تا بهبود یابند نیاز به مراقبت ویژه دارند.

علل زخم های مزمن:

برخی از دلایل متعدد زخم پوستی مزمن می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • بی حرکت بودن (آسیب های فشاری یا زخم بستر)، که در آن فشار موضعی مداوم جریان خون را محدود می کند.
  • آسیب قابل توجه تروما به پوست
  • جراحی – برش‌ها (بریدگی‌های ایجاد شده در حین عمل) ممکن است عفونی شده و به کندی بهبود یابد.
  • سوختگی های عمیق
  • شرایط پزشکی زمینه ای مانند دیابت یا برخی از انواع بیماری های عروقی
  • انواع خاصی از عفونت  
  • زخم‌های تروفیک، که در آن نبود حس باعث می‌شود آسیب‌های روزمره منجر به زخم شوند – مانند نوروپاتی دیابتی.

روند بهبود:

روند بهبود زخم پوستی از یک الگوی قابل پیش بینی پیروی می کند. اگر یک یا چند مرحله از بهبود قطع شود، زخم ممکن است بهبود نیابد. مراحل عادی بهبود زخم عبارتند از:

 مرحله التهابی – رگ های خونی در محل منقبض می شوند (سفت می شوند) برای جلوگیری از از دست دادن خون و پلاکت ها (سلول های لخته کننده خاص) برای ایجاد لخته جمع می شوند. پس از تکمیل لخته، رگ‌های خونی منبسط می‌شوند تا حداکثر جریان خون را به زخم بدهند. به همین دلیل است که زخم در حال بهبود در ابتدا گرم می شود و قرمز به نظر می رسد. گلبول‌های سفید خون به منطقه سرازیر می ‌شوند تا میکروب‌ها و دیگر اجسام خارجی را از بین ببرند. سلول های پوست تکثیر می شوند و در سراسر زخم رشد می کنند.

مرحله فیبروبلاست – کلاژن، فیبر پروتئینی که به پوست استحکام می بخشد، در داخل زخم شروع به رشد می کند. رشد کلاژن لبه های زخم را تشویق می کند تا با هم جمع شوند و بسته شوند. رگ‌های خونی کوچک (مویرگ‌ها) در محل تشکیل می‌شوند تا پوست جدید را با خون تغذیه کنند.

 مرحله بلوغ – بدن به طور مداوم کلاژن بیشتری اضافه می کند و ناحیه زخمی را تصفیه می کند. این ممکن است ماه ها یا حتی سال ها طول بکشد. به همین دلیل است که جای زخم ها با گذشت زمان محو می شوند و ما باید مدتی پس از بهبود زخم ها از آنها مراقبت کنیم.

موانع بهبود زخم:

عواملی که می توانند روند بهبود زخم را کند کنند عبارتند از:

پوست مرده (نکروز) – پوست مرده و مواد خارجی در روند بهبود اختلال ایجاد می کنند.

عفونت – یک زخم باز ممکن است عفونت باکتریایی ایجاد کند. بدن به جای درمان زخم، با عفونت مبارزه می کند.

خونریزی – خونریزی مداوم حاشیه زخم را از هم جدا نگه می دارد.

 آسیب مکانیکی – برای مثال، فردی که بی حرکت است به دلیل فشار و اصطکاک مداوم در معرض خطر زخم بستر است.

رژیم غذایی – انتخاب نامناسب غذایی ممکن است بدن را از مواد مغذی مورد نیاز برای التیام زخم محروم کند، مانند ویتامین C، روی و پروتئین.

شرایط پزشکی – مانند دیابت، کم خونی و برخی بیماری های عروقی که جریان خون را در آن ناحیه محدود می کند یا هر اختلالی که سیستم ایمنی را مختل می کند.

سن – بهبود زخم ها در افراد مسن بیشتر طول می کشد.

داروها – برخی داروها یا درمان های مورد استفاده در مدیریت برخی از شرایط پزشکی ممکن است در روند بهبود بدن اختلال ایجاد کند.

استعمال دخانیات- کشیدن سیگار روند بهبود را مختل می کند و خطر عوارض را افزایش می دهد.

وریدهای واریسی – محدود شدن جریان خون و تورم می ‌تواند منجر به شکستگی پوست و زخم‌های مداوم شود.

خشکی – زخم هایی (مانند زخم های پا) که در معرض هوا قرار می گیرند کم تر احتمال دارد التیام پیدا کنند. سلول های مختلف درگیر در درمان، مانند سلول های پوست و سلول های ایمنی، نیاز به یک محیط مرطوب دارند.

روش های تشخیص:

باید علت زخم مزمن شناسایی شود تا بتوان عوامل زمینه ای را کنترل کرد. به عنوان مثال، اگر زخم پا   به دلیل دیابت ایجاد شده باشد، پزشک شما کنترل سطح قند خون شما را بررسی می کند. در مورد زخم ناشی از واریس، درمان جراحی وریدها ممکن است مورد نیاز باشد. روش های تشخیص زخم مزمن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • معاینه فیزیکی شامل بازرسی زخم و ارزیابی عصب موضعی و خون رسانی
  • سابقه پزشکی شامل اطلاعاتی در مورد شرایط پزشکی مزمن، جراحی اخیر و داروهایی که به طور معمول مصرف می کنید یا اخیرا مصرف کرده اید
  • آزمایش خون و ادرار
  • بیوپسی از زخم
  • کشت زخم برای جستجوی میکروارگانیسم های بیماری زا .

گزینه های درمان:

درمان توصیه شده توسط پزشک به سن، سلامتی و ماهیت زخم شما بستگی دارد. مراقبت های پزشکی عمومی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 تمیز کردن: برای از بین بردن کثیفی و زباله از زخم . این کار به آرامی و اغلب در حمام انجام می شود.

 واکسیناسیون کزاز: ممکن است در برخی موارد آسیب تروماتیک توصیه شود.

 برداشتن پوست مرده با جراحی: بی حسی موضعی داده خواهد شد.

 بستن زخم های بزرگ با بخیه 

 پانسمان زخم: پانسمان انتخاب شده توسط پزشک به نوع و شدت زخم بستگی دارد. در بیشتر موارد زخم های مزمن، پزشک یک پانسمان مرطوب را توصیه می کند.

 تسکین درد با دارو: درد می تواند باعث انقباض رگ های خونی شود که روند بهبود را کند می کند. اگر زخم شما باعث ناراحتی می شود، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک ممکن است به شما توصیه کند که داروهای بدون نسخه مصرف کنید یا ممکن است داروهای مسکن قوی تری تجویز کند.

 درمان علائم عفونت از جمله درد، چرک و تب: در صورت لزوم، پزشک آنتی بیوتیک و پانسمان های ضد میکروبی تجویز می کند. طبق دستور مصرف کنید.

 بررسی سایر داروهای خود برخی از داروها مانند داروهای ضد التهاب و استروئیدها در روند بهبود بدن اختلال ایجاد می کنند. در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید (از جمله داروهای طبیعی) یا اخیراً مصرف کرده اید، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک ممکن است دوز را تغییر دهد یا داروهای دیگری را تا زمانی که زخم شما بهبود یابد تجویز کند.

استفاده از وسایل کمکی: طبق دستور پزشک از این وسایل کمکی استفاده کنید.

درمان سایر شرایط پزشکی، مانند کم خونی، که ممکن است از بهبود زخم شما جلوگیری کند.

در صورتی که دیابت یا سایر شرایط مرتبط با خون رسانی ضعیف مانع از بهبود زخم شود، خون رسانی را با جراحی عروق بهبود می بخشد.

پیشنهادات خودمراقبتی:

  توصیه‌های خودمراقبتی برای زخم‌هایی که به آهستگی بهبود می ‌یابند عبارتند از:

  • در صورت امکان از داروهایی که در روند بهبود طبیعی بدن اختلال ایجاد می کنند، استفاده نکنید. به عنوان مثال، داروهای ضد التهابی (مانند آسپرین بدون نسخه) عملکرد سلول های سیستم ایمنی را مختل می کند.  
  • مطمئن شوید که به درستی غذا بخورید. بدن شما به غذای خوب برای سوخت رسانی به روند بهبود نیاز دارد.
  • غذاهای غنی از ویتامین C را در رژیم غذایی خود بگنجانید. بدن برای ساخت کلاژن به ویتامین   C نیاز دارد. میوه‌ها و سبزیجات تازه که روزانه مصرف می‌شوند، سایر مواد مغذی ضروری برای بهبود زخم‌ها مانند ویتامین A، مس و روی را نیز به بدن شما می‌رسانند.  
  • زخم خود را پانسمان کنید. زخم ها در صورت گرم نگه داشتن سریع تر بهبود می یابند. سعی کنید هنگام تعویض پانسمان سریع عمل کنید. قرار دادن یک زخم در هوای آزاد می تواند دمای آن را کاهش دهد و ممکن است بهبود را برای چند ساعت کند کند.
  • از کرم های ضد عفونی کننده، شستشو یا اسپری روی زخم مزمن استفاده نکنید. این ترکیبات برای سلول های درگیر در ترمیم زخم سمی هستند.
  • ورزش منظم داشته باشید زیرا باعث افزایش جریان خون، بهبود سلامت عمومی و تسریع بهبود زخم می شود. از پزشک خود در مورد ورزش مناسب کمک بخواهید.
  •  هر گونه بیماری مزمن پزشکی مانند دیابت را مدیریت کنید.
  • سیگار نکشید.

به متخصص خود مراجعه کنید:

زخم خود را به طور مرتب چک کنید. در صورت مشاهده علائم زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید:

  • خون ریزی
  • افزایش درد
  • چرک یا ترشح از زخم
  • تب.

source: https://www.betterhealth.vic.gov.au/health/conditionsandtreatments/wounds-how-to-care-for-them

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    مشاوره رایگان زخمواتس اپ