مراقبت از زخم در خانه

هدف از آن، حفظ و درمان اختلالات بافتی است که در قسمت های مختلف بدن رخ می دهد.

تفاوت زخم های حاد و مزمن چیست؟

 زخم ها را در دو قسمت به عنوان زخم های حاد و زخم های مزمن ارزیابی می کنیم. زخم های حاد ناشی از عللی مانند بریدگی، خراشیدگی ها و سوختگی ها است  و  انتظار می رود که طی 4-3 هفته بهبود یابد. زخم های مزمن در نتیجه  بیماری هایی مانند وابستگی به بستر ، نارسایی عروقی، دیابت  است که طی  8-6 هفته بهبود نمی یابد.

درمان زخم باز

زخم های مزمن چگونه رخ می دهد؟

  • در نتیجه نارسایی قلبی، نارسایی کلیه و غیره
  • به عنوان یک نتیجه از اختلال تغذیه ای
  • به عنوان یک نتیجه از بیماری پیشرفته دیابت که بر روی ورید و سیستم عصبی تاثیر می گذارد
  • به عنوان یک نتیجه از اختلالات گردش خون
  • به عنوان یک نتیجه از بستری شدن طولانی مدت یا استفاده از صندلی چرخدار و قرار گرفتن در معرض فشار 
  • به عنوان یک نتیجه از اختلال در درمان و خونرسانی بافت  پس از پرتودرمانی

انواع زخم های مزمن چیست؟

شایع ترین گونه های زخم مزمن، زخم بستر یعنی زخم فشاری، پای دیابتی و زخم های واریسی است.

زخم بستر چیست؟

 در افرادی که وابسته به بستر یا ویلچر هستند، بر روی بافت های نرم به دلیل  وزن بدن فشار ایجاد می شود. گردش خون این بافت ها بین برآمدگی استخوان دچار اختلال شده و در نهایت به بافت ها آسیب می رسانند. هنگامی که این آسیب به یک سطح معینی می رسد، زخم بستر یا با نام دیگر زخم فشاری تشکیل می شود. پیشرفت سن ، سوء تغذیه، مصرف ناکافی مایعات، چاقی، فشار خون بالا، از دست دادن حس از عوامل خطر ایجاد زخم بستر است. اصطکاک بیش از حد  و کشش پوست، مرطوب ماندن پوست باعث تسهیل در ایجاد زخم ها می شود.

زخم بستر چه زمانی رخ می دهد؟

در حالت نشسته   (در ساکروم، بر روی استخوان شانه ،  در لگن، در پاشنه، در آرنج)

خوابیدن به پشت (در پشت سر، بر روی استخوان شانه ، بر روی مفصل ران، در آرنج،  ساکروم، در پاشنه پا، بر روی انگشتان پا)  

خوابیدن بر روی شانه (در  شانه، در قسمت های جانبی شانه، در قسمت های جانبی لگن، بر روی زانو، مچ پا)

خوابیدن روی شکم (صورت، شانه، لگن، زانو، برآمدگی مچ دست) ممکن است رخ دهد.

مراحل زخم بستر:

4 مرحله در شکل گیری زخم های بستر وجود دارد:

مرحله اول:  قرمزی وجود دارد که زمانی که فشار اعمال می شود از بین نمی رود ، فرد احساس درد می کند، اما یکپارچگی پوست سالم است.

مرحله دوم: اختلال و زخم شدن بافت در سطح پوست یا لایه های بالایی پوست آغاز شده است.

مرحله سوم: همه بافت ها از جمله بافت زیرپوستی تحت تأثیر قرار گرفته و نکروز وجود دارد. این زخم مانند یک دهانه عمیق است که به بافت های زیرین می رود ، فرد معمولاً احساس درد نمی کند.

مرحله چهارم: تمام لایه های پوست تحت تأثیر قرار می گیرند ، بافت عضله و استخوان از بین می رود. زخم معمولاً آلوده است ، درد احساس نمی شود.

درمان زخم های فشاری (زخم بستر) با توجه به مراحل:

مرحله 1: توصیه می شود در صورت وابستگی به بستر و استفاده از ویلچر  ، تخت یا بالشتک صندلی چرخدار با تشک مواج و پخش کننده فشار تعویض کنید. به همین ترتیب می توان یک تشک بادی را که هوا را گردش می دهد روی تخت بیمار قرار داد. توجه به وضعیت دراز کشیدن بیمار و تغییر وضعیت هر 2 ساعت در طول روز ، اطمینان از بهداشت بدن ، کاهش رطوبت و بهبود رژیم غذایی از دیگر مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد. 

مرحله 2: ارزیابی دقیق زخم بسیار مهم است زیرا در بسیاری از زخم بسترها ، اگرچه به نظر می رسد زخم روی سطح قرار دارد ، ممکن است به بافت های عمیق گسترش یافته باشد ، یعنی ممکن است به مرحله 3 نیز منتقل شده باشد. در این مرحله ، دقیقاً مانند مرحله 1 ، فشار ایجاد کننده زخم باید برداشته شود. با این حال ، زخم باید از عفونت محافظت شود و پانسمان منظم انجام شود.

مرحله 3: در این مرحله ، عفونت  در درجه اول خاتمه می یابد. استفاده از آنتی بیوتیک ، تمیز کردن بافت مرده اطراف زخم و استفاده از پانسمان های منظم با مواد مناسب ضروری است. از آنجا که مدت زمان زیادی طول می کشد تا زخم بسته شود و به خودی خود بهبود یابد ، معمولاً مداخله جراحی لازم است. در این مرحله رعایت رژیم غذایی سرشار از پروتئین و انرژی برای بیمار بسیار حیاتی است.

مرحله 4: درمان زخم همان مرحله 3 است ، اما از آنجا که بافت استخوان نیز تحت تأثیر قرار گرفته است ، ممکن است برنامه های گسترده تری برای برداشتن بافت آسیب دیده و آلوده توسط جراحی و تمیز کردن زخم مورد نیاز باشد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    مشاوره رایگان زخمواتس اپ